Mijn stok achter de deur

Al weken, maanden zelfs wil ik een aantal kilo kwijt. Ik sport 3 keer (soms zelfs 4 of 5 keer als ik in een gekke bui ben) in de week en eet gezond. Echter val ik niks af..

Ik wilde meer gaan wandelen aangezien ik een kantoorbaan heb. Ook wilde ik kunnen zien hoe actief ik nou eigenlijk echt ben, zonder dat ik sport. Dus gewoon de dagelijkse stappen en de fietstochtjes naar het werk. Hierdoor kwam ik al snel uit bij een sportbandje of activity tracker. Natuurlijk heb je ook apps alleen heb ik op mijn werk mijn telefoon niet bij me, deze zit in mijn tas. Ik heb namelijk een Iphone van de zaak naast mijn prive telefoon en vind de hele dag rondlopen met twee telefoons nogal onzinnig. Een app zou dus niet werken. Het beste leek mij een bandje om mijn arm die mijn activiteit zou meten. Al snel kwam ik uit bij de Fitibt.

Na een korte zoektocht.. Want wie mij kent weet dat ik nogal van het impulsieve ben als ik iets wil.. Kwam ik uit bij de Fitbit charge 3. Mijn schoonzus heeft hem ook en is erg tevreden over het bandje. Vorige week vrijdag werd hij bezorgd en sinds dien draag ik hem.

Wat mij opvalt is dat ik eigenlijk qua stappen hartstikke goed zit. Ik zet minimaal 10.000 stappen per dag (op een werkdag) en zelfs 16.000 stappen op een vrije dag. Wel is mijn hartslag naar mijn idee vrij hoog, ik ben ook nog wel steeds wat gespannen dus dat zal wel de reden zijn. Ik ga gewoon de komende weken de boel analyseren en dan kom ik vast tot een logische reden waarom ik maar niet afval..

Kleine sidenote, uiteraard eet ik ook gezond. Anders is het logisch dat ik niet afval 😉

Advertenties

Vierde week op mijn nieuwe werk!

Het is tijd voor een kleine werk update 😉 Inmiddels ben ik bijna vier weken werkzaam bij mijn nieuwe werk en heb ik de eerste indrukken dus achter de rug. De eerste twee waken waren vermoeiend vanwege alle nieuwe dingen en de nieuwe mensen die ik leerde kennen en natuurlijk mijn weekend Londen die nog even tussendoor kwam. Wel was het ongelooflijk leuk. Het is echt een warmbad waar ik in terecht gekomen ben.

Na vier weekjes kan ik zeggen dat ik mijn taken steeds beter onder controle krijg. Iedere twee weken hebben we overleg (vandaag overleg 2 😉 ) en kan ik aangeven of ik al weer klaar ben voor een nieuwe stap en daardoor dus weer een extra taak of wat extra werkzaamheden erbij kan nemen. De afgelopen weken heb ik positieve feedback gekregen waardoor ik weet waar ik sta en dat ik aan de verwachtingen voldoe. Dit is erg fijn aangezien ik bij Luiten juist die feedback miste.

Ik dacht dat ik werken met zoveel mensen om mij heen als storend zou ervaren omdat je continu in een omgeving zit waar mensen bellen en praten en er altijd mensen om je heen zijn. Ik dacht dat ik misschien niet sociaal genoeg zou zijn om een werkplek als deze te overleven. Niks is minder waar! Ik leer mezelf echt op een hele andere manier kennen. Ik kan mezelf prima staande houden in deze rumoerige omgeving. Ik ben zelfs serieus socialer hier dan dat ik bij Luiten ooit geweest ben. Zo zie je maar dat een omgeving echt iets met je karakter doet.

Qua therapie (mijn collega’s denken dat ik naar cursus moet als ik eigenlijk naar therapie ga, ik weet nog niet of ik daar helemaal open voor uit wil komen aangezien het bij Luiten nogal een struikel blok was en uiteindelijk zelfs meegewogen heeft bij het niet verlengen van mijn contract..) heb ik de ÊÊn na laatste sessie achter de rug. Door de disc analyse (ik weet nu welk kleur ik ben wat inhoud dat ik weet hoe ik communiceer en hoe ik moet communiceren met mensen uit een andere kleur) merk ik dat ik op mijn nieuwe werk echt beter uit de verf kom. Joke (mijn therapeut) zei de laatste sessie ook dat ik er vrolijker uit zag, minder gespannen. Zo voel ik dat zelf ook. Ik krijg nog steeds af en toe een bevlieging, dan twijfel ik aan alles dat los en vast zit maar dit is niet meer zo frequent als een aantal maanden terug. Daarbij weet ik nu veel beter hoe ik mezelf weer kalm kan krijgen wat er voor zorg dat de spanning van korte duur is.

Mijn werk bied ook een soort Disc analyse aan. Schijnt dat iedere medewerker hier aan mee moet/kan doen. Zal tegen die tijd eens met HR overleggen of ik gewoon de uitslag van Joke mag gebruiken. Nog een keer een Disc analyse doen lijkt me overbodig. ik weet nu wie ik ben en hoe mijn kwaliteiten en vuilkuilen in elkaar steken, ik denk dat dat erg waardevol is!

Ik moet zeggen dat ik weer positief naar de toekomst kijk. Ik zie het echt weer zitten. Tuurlijk is er nog werk aan de winkel maar ik ben al veel verder dan ik enkele maanden terug was. Ik heb oprecht ongelooflijk veel geleerd, vooral over mezelf en als ik dit toepas dan kom ik er sowieso! Daarbij is het goed te beseffen dat baaldagen er nou eenmaal bij horen dat dat niet meteen betekent dat je depressief of overspannen bent, alleen was de maten van spanning voorheen gewoon te hoog.

Ik ben benieuwd wat de toekomst allemaal voor mij in petto heeft. Vanaf nu kijk ik de toekomst in zonder angst en met liefde voor mezelf want als ik in gedachte houd dat ik goed genoeg ben gewoon zoals ik ben en dat ik lief MOET zijn voor mezelf zoals ik lief ben voor anderen, dan kom ik er wel!

Toekomst, ik lust je rauw 😉

Londen

Vrijdagochtend vertrok ik samen met Rebecca naar Londen. De heenreis was prima. 2 uurtjes vertraging vanwege de mist maar verder geen bijzonderheden.

Londen zelf was super. We hebben lekker gegeten en zijn twee avondjes wezen stappen en hebben hele leuke mensen ontmoet.

Op zaterdag hebben we zelfs meegelopen met de protestmars tegen de brexit! Heel indrukwekkend om mee te maken.

De terugreis daarentegen was VRESELIJK.

We hadden kaarten gereserveerd voor de bus (National express). Maar die waren schijnbaar dubbel geboekt, dus we hadden dikke vette pech. Uiteindelijk een taxi geregeld voor 125 pond. Aangekomen op de luchthaven ging alles goed en zouden we het halen en toen brak er brand uit. We mochten gelukkig wel nog door de tassen controle en daarachter moesten we met zijn alle wachten. Op een gegeven moment was alles weer veilig en mochten we weer verder onze reis voortzetten. Onze vlucht tijd was alleen al verstreken. Zouden we het nog gaan halen?

We hebben gerent. In onze dikke winterjassen. Ik heb tegen zeker 30 mensen “sorry, watch out, sorry, need to catch my flight, sorry” geroepen. Volledig buiten adem kwamen we aan bij de gate.

HET VLIEGTUIG STOND ER NOG.

Godzijdank konden we dus nog naar huis. En eerlijk, ik heb gehuild toen ik ons vliegtuig zag. Ik was in totale paniek de hele dag en het was een ongelooflijke ontlading toen ik zag dat ik toch maar huis kon.

Het was een reis met ongelooflijk leuke momenten maar ook met pure wanhoop. Een reisje met twee uitersten. Maar nu terugkijkend heb ik echt een top weekend gehad!

Wel een kleine kanttekening. Wil je op reis en is je budget niet zo groot? Laat je NIET verleiden een verassingsreis te boeken. Ze regelen alle goedkoopste opties voor je waardoor je ver buiten de stad zit met je hotel en je luchthaven een pokken eind reizen is. Goedkoop is in dit geval echt duurkoop!!!!

Het was even stil

Nou ik ben weer boven komen drijven hoor. Ik was even een paar weken van de radar verdwenen. Het ontslag bij Luiten viel me erg zwaar vooral omdat de reden tot op de dag vandaag niet duidelijk voor me is. Daarbij is er daarna gedoe ontdaan over de afrekening en de aanzegvergoeding waar ik recht op heb. Dit is me allemaal niet in de koude kleren gaan zitten. Vooral m’n afgelopen twee weken vrij voelde niet als vrij en ik heb er daarom ook maar slecht van kunnen genieten..

Maandag begin ik bij mijn nieuwe baan. Ik heb er onwijs veel zin in en kijk er echt heel erg naar uit! Eindelijk weer iets doen waardoor ik me waardevol vol. Deel van een team zijn. Een ritme hebben. Ik kijk er echt naar uit 😊

Ik ben dus weet boven water en zal de komende tijd weer wat vaker wat posten!

Fijn weekend alvast allemaal 😘

Nieuwe baan!!!

Even een kort berichtje van mij!

Twee weken terug had ik een sollicitatiegesprek waar ik erg enthousiast over was. Het gesprek ging goed en ik was vrij ‘kalm’ (zenuwachtig maar niet tÊ). Een dag later werd ik al gebeld met het nieuws dat zij net zo enthousiast waren! Of ik op een tweede gesprek wilde? JAAAAA!

Inmiddels heb ik het tweede gesprek gehad waardoor ik nog enthousiaster geworden ben!

Tijdens het tweede gesprek hebben ze mij een aanbod gedaan. Ik heb hier een paar uur over nagedacht (schijnt gebruikelijk te zijn) en daarna volmondig ja gezegd!

Op 28 februari is mijn laatste dag bij Luiten. Op 18 maart begin ik bij Harvest House aan mijn nieuwe uitdaging. Ik ben ongelooflijk blij.

God wat had ik dit nodig zeg! Al die positiviteit maakt dat ik me ook echt al iets beter voel! Echt alles komt goed! Het gaat niet vanzelf en het is hard werken maar het is het allemaal waard!

Fijn weekend allemaal!!!!

Therapie enzo..

Afgelopen maandag had ik mijn intake bij Joke, mijn therapeut.
Dit was een fijn gesprek. Ze heeft uitgelegd wat het behandelplan is en ik heb verteld wat ik graag zou willen. Al met al een goed gesprek en ik voelde mij daarna best opgelucht. Op mijn werk aangekomen wilde ik graag open kaart spelen met mijn baas. Leek mij wel zo netjes.

We gingen in de vergaderzaal zitten en ik veronschuldigde mij alvast voor mijn tranen want ik ging hoe dan ook huilen. Tussen mijn tranen door vertelde ik dat ik er een beetje doorheen zit, dat ik begonnen ben met therapie zowel in mijn eigen belang als in het belang van de zaak want door therapie hoop ik te voorkomen dat ik uitval. Mijn baas knikte en vond het vervelend voor me. Toen ik weer een beetje bijgekomen was zei die ‘we moeten het ook nog even over je contract hebben’ dit kaarte hij aan omdat Joke zei dat de werkgever vaak wel bereid is therapie te betalen, dit had ik dus ook gevraagd. Ik bedoel nee heb je en ja kan je krijgen toch ;).
Jeroen zei dat ze waarschijnlijk mijn contract niet gaan verlengen. Ze denken niet dat ze de strijd aan kunnen met me. Ik was flabbergasted. Zei hij dit nou omdat ik therapie heb? 3 weken terug zei hij nog dat de intentie er wel was om mijn contract te verlengen. Ik snapte het niet en dat zei ik ook..

Dinsdag en woensdag ben ik thuis gebleven, ik moest even op adem komen. Ik moest het even allemaal laten zinken.
Donderdag zou Jeroen er op terug komen dus donderdagochtend stapte ik in mijn auto opweg naar Pijnacker. Rond half 11 vroeg Jeroen of ik even een momentje had voor hem. UITERAARD!

We gingen zitten en toen Jeroen zei ‘ik zal er niet omheen draaien’.. Toen wist ik al genoeg. De reden vind ik nog steeds raar vooral omdat ze mijn geestelijke gestel dus hebben laten meewegen bij het oordeel.. Maar ik kan niks anders doen dan mij hier maar bij neer te leggen.
Donderdagmiddag had ik therapie dus is dit ook even besproken. Joke denkt dat het goed is. Ik voelde zelf natuurlijk al een aantal weken aan dat er iets speelde, dat ik aan het lijntje gehouden werd. Ik moet nu gewoon even de tijd nemen om bij te komen. Ik heb twee sollicitaties verstuurd en zal binnenkort het UWV moeten benaderen want zonder mijn salaris gaan we het never nooit niet redden.

Ik ben op het moment verdrietig en boos maar ik denk dat teleurgesteld de lading beter denkt. Ik lig goed in de groep en ga iedereen oprecht heel erg missen. Maar misschien is het inderdaad wel goed. Ik moet het gewoon even laten bezinken..

Nieuwe hobby

Sinds mijn dip probeer ik zoveel mogelijk afleiding te zoeken. Via internet heb ik een waterverf set gekocht van van Gogh en ben ik aan de slag gegaan!

Ik merk dat verven me ontspant. Het doorbreekt het vele denken waardoor het eindelijk even stil is in mijn hoofd. Mijn creaties zijn niet van het niveau Rijksmuseum maar ik ben niet ontevreden.

Ik probeer iedere dag even een halfuurtje te tekenen of te schilderen. Even een halfuurtje rust, zolang het werkt zullen er nog wel wat schilderijtjes volgen 😉