Klaagzang..

De rugpijn houd nog steeds aan, ik heb nog steeds fysio en loop ook nog steeds iedere dag. Ik merk dat mijn lichamelijke klachten zijn weerspiegeling hebben om mijn geestelijke gestel. De sparkling is er gewoon af. Ik word wakker met pijn en heb er dan eigenlijk al meteen geen zin meer in. Op mijn werk word ik van niks blij, eerlijk is eerlijk, ik vind alles bijzonder irritant. In het verkeer kan ik ook niks hebben.

Michael doet ontzettend zijn best om me op te vrolijken. Hij kookt als ik het niet trek. Hij stofzuigt, doet de vaatwasser in en uitruimen. Erg lief maar ik word er niet blij van. Zaterdag zijn we naar de vakantiebeurs geweest. Dit was erg leuk maar ik was toch niet mezelf. Ik sprong niet uit bed met een yeah gevoel. Normaal houd ik echt van dat soort uitjes en tel ik er echt naar af maar nu was ik er nogal nuchter en neutraal onder..

Als ik niet heel rap weer wat meer kan, weer mag sporten en het belangrijst: zonder pijn wakker word dan denk ik dat ik ontplof.. Ik moet echt mijn sparkle terug vinden want anders weet ik niet of ik dit volhoud…

Sorry jongens voor deze klaagzang maar soms is het gewoon niet anders.

Advertenties

Bullet Journal set-up Januari

Januari is al weer een ruime week aan de gang en uiteraard heb ik ook voor januari mijn set-up gemaakt!

Het thema is vuurwerk, dit kan je maar één keer per jaar doen dus dit leek mij een erg leuk thema 🙂

Ik ben erg blij met deze set-up! Ik heb gekozen voor de kleuren goud en zilver. De pagina’s zijn allemaal opgeleukt met vuurwerk 🙂

Voor februari is het thema liefde, kijk je dan ook weer mee?

Beauty behandeling voor Skywalker

Zoals jullie weten heb ik twee harige viervoeters in huis. Luke en Skywalker. Luke heeft lang stijl haar waar je eigenlijk niks aan hoeft te doen. Af en toe kammen en dat is het dan wel. Skywalker heeft een erg lastige vacht. Het vervilt en klit als je er alleen al naar kijkt. Een bezoekje aan de trimmer was dus geen overbodige luxe.

Michael pakte het reismandje van boven en zette deze in de woonkamer. Meteen sprong Luke er bovenop en deed een dutje. Ik had al tegen Skywalker gezegd dat hij een beauty avondje tegemoet zou gaan maar echt enthousiast was hij nog niet. De rit in de auto was veel gemiauw, van die zielige miauwtjes. Aangekomen bij de trimmer was hij nog een beetje bang voor wat komen ging.

De trimster was ontzettend goed met Sky. Stelde hem gerust en daardoor was Sky best rustig. Leuk vond hij het niet maar hij gaf zich er wel aan over. Een uur later was Sky nog steeds een haarbal maar dan zonder klitten!! Missie geslaagd!

De terugweg naar huis zat Skywalker in zijn mandje op de achterbank. Geen geluidje werd er gemaakt. Even dachten we dat we met een leeg mandje naar huis waren gereden maar zodra de autodeur openging begon Skywalker weer als een malloot te miauwen.

Binnen aangekomen was Luke boos en begon te blazen tegen Skywalker. Hij zal wel jaloers zijn geweest. Inmiddels is alles weer rustig en zijn ze weer beste vriendjes.

De trimster heeft een blog en vroeg of ze een stukje mocht schrijven over Skywalker. Maar natuurlijk! Indien jullie geïnteresseerd zijn kan je via deze link het stukje lezen.

Over een halfjaar mag meneer weer, kijken of hij het dan leuker vind.

Marteling

Vanmorgen had ik weer een afspraakje met Mark op het programma staan. Mark is mijn fysiotherapeut.

Nadat we kort hadden besproken hoe ik mij de afgelopen tijd voelde (beter maar absoluut nog niet de oude) onderzocht hij mij. Ik was al minder stijf maar er zaten nog zeker een aantal pijnlijke plekken en blokkades. Ik moest op mijn buik gaan liggen en toen begon het. Mark begon als een bezetene aan de huid rond mijn ruggengraat te trekken. Dit had hij eerder al eens bij Michael gedaan en die zei dat het wel een beetje pijn deed. Nou laat dat beetje alsjeblieft weg. IK GING KAPOT.. conclusie; mijn weefsel is nog niet hersteld vandaar dat ik zo kapot lag te gaan.

Het trekken aan mijn ruggengraat zou moeten helpen om de blokkade tussen mijn bovenbeen en rug op te lossen. Nou prima, dan moeten we dat natuurlijk proberen zei ik heel optimistisch. Inmiddels ben ik bang voor mijn volgende afspraak haha.

Mark heeft mij ook weer ingetapet omdat ik op die manier een betere houding heb gedurende de dag en aangezien ik weer moet werken en dus de hele dag zit leek een beetje tape om me overeind te houden geen overbodige luxe.

Ik mag nog steeds niet hardlopen en niet fietsen/wielrennen… Wel wandelen.. En als er één ding is wat ik oersaai vind dan is het wandelen, wel werkt het dus ga ik hier maar stug mee door. Ook heb ik een aantal oefeningen gekregen die ik twee keer per dag moet doen.

De komende weken moet ik mij nog een beetje rustig houden en waarschijnlijk mag ik rond eind februari weer mondjesmaat gaan sporten. Niet forceren en luisteren naar mijn lijf! Ik moet zeggen dat ik positief naar mijn herstel kijk. Ik voel mij al stukken beter als 3 weken terug. Ik heb nog wel pijn en dit word in de loop van de dag erger maar door te wandelen zakt dit weer iets. We zullen zien hoe het de komende weken gaat!

Het ruggetje

Inmiddels hebben we een paar weken rugpijn. Ik probeer zoveel mogelijk naar mijn lijf te luisteren, iets wat ik de laatste jaren eigenlijk nooit deed.. Dit is dus nogal een aanpassing. Ik moet opeens hulp vragen. Vooral na een werkdag is de koek op, zelfs de vaatwasser uitruimen is dan te veel, vooral omdat dat ding zo akkelig laag staat..

Op mijn werk zit ik vrijwel de hele dag, wat een ware marteling is voor mijn rug. Gisteren ben ik dus tijdens mijn lunchpauze 20 minuten gaan wandelen, ik kon gewoon niet langer zitten.

Wel merk ik verbetering. Mijn rug zeurt, en mijn been tinteld nog maar het is niet meer huilen huilen huilen.. Morgen moet ik weer naar de fysio, ik ben benieuwd wat zijn plan is, hopelijk niet weer een berg tape op mijn rug want dan kan ik niet meer bij mijn veters. We zullen het zien.

Verder ben ik weer aan het werk en is dus eigenlijk het normale leven weer begonnen. Vind het altijd wel lekker na de feestdagen als er weer wat structuur in komt. En nu, nu moet ik luisteren naar mijn lijf. En ‘nee’ en ‘stop’ zeggen. Voelt nog wat vreemd maar is wel het beste 😉

Toch geen hernia

Toch niet? Volgens de fysio niet, gelukkig! Hij denkt dat de spieren die lopen vanaf mijn bovenbeen tot aan mijn rug bekneld zitten achter mijn heupbot. Nog steeds erg vervelend maar gelukkig geen hernia!

Het advies: wandelen, wandelen en nog meer wandelen. Hier liefst 3 keer per dag een halfuur. Dit is om mijn spieren (rug en beenspieren) sterker te maken.

Ik loop nu netjes iedere dag en ik merk zeker verschil. Pijn heb ik nog steeds. Lang zitten is erg vervelend maar huilbuien van de pijn heb ik niet meer gehad.

De komende tijd rustig aan doen. luisteren naar mijn lijf en dan kom ik er vast weer snel bovenop!